“Ik denk dat jij echt aan jezelf moet gaan werken.”
Klinkt lekker deskundig. Niet echt helpend, maar alla, het klinkt wel goed…
Oké. Wat nu?
Je hebt misschien zelf ook wel gemerkt dat je tegen dingen aanloopt die wat verbetering behoeven.
Maar waar ga je dan aan werken? En hoe?
Naar een psycholoog? Grenzen stellen? Meer voelen? Minder voelen? Je jeugd uitpluizen? Mediteren? Een podcast over hechtingsstijlen luisteren en daarna concluderen dat je hele familie onveilig gehecht is?
Allemaal leuk.
Maar aan jezelf werken is nogal een ruim begrip.
Want wat doe je eigenlijk steeds?
Je wordt iedere keer woest als je partner kritiek op je heeft.
Je zegt op je werk overal ja op en bent vervolgens kwaad dat iedereen altijd iets van je wil.
Je blijft jezelf uitleggen aan iemand die al drie keer heeft laten merken dat hij niet luistert.
Je lost problemen op waar niemand je om gevraagd heeft en voelt je daarna niet gewaardeerd.
Je vermijdt maandenlang een conflict met je leidinggevende en meldt je uiteindelijk ziek.
En dan zegt iemand: “Je moet echt aan jezelf werken.”
Misschien.
Maar het lijkt me handig om eerst te weten waaraan.
Want het zichtbare gedrag is vaak alleen het laatste stukje van een veel langer verhaal.
Waarom kun je tegen je partner prima nee zeggen, maar tegen je moeder niet?
Waarom voel jij je verantwoordelijk zodra iemand teleurgesteld is?
Waarom blijf je uitleggen terwijl je allang weet dat nóg betere woorden het verschil niet gaan maken?
Waarom los jij op je werk dingen op die helemaal niet van jou zijn?
Waarom wordt kritiek bij jou binnen drie seconden een aanval?
Dáár wordt het interessant.
Misschien hoef je jezelf niet te verbeteren.
“Aan jezelf werken” klinkt ook alsof er blijkbaar iets aan je gerepareerd moet worden.
Terwijl je soms vooral moet ontdekken welk patroon je al jaren herhaalt.
En wat het je oplevert.
Ja, oplevert.
Want ook gedrag waar je last van hebt, heeft meestal ergens een functie.
Pleasen voorkomt gedoe.
Alles zelf doen voorkomt afhankelijkheid.
Boos worden voorkomt kwetsbaarheid.
Jezelf eindeloos uitleggen houdt de hoop levend dat de ander je uiteindelijk tóch begrijpt.
En overal verantwoordelijkheid voor nemen geeft in ieder geval het prettige gevoel dat je nog ergens controle over hebt.
Niet altijd handig.
Wel begrijpelijk.
Misschien moet je niet harder aan jezelf werken.
Misschien moet je eerst eens scherp kijken naar wat je steeds aan het doen bent.
En waarom.
Want pas als je dat ziet, kun je besluiten of je ermee door wilt gaan.
Of dat het tijd wordt om iets anders te doen.
Loop je steeds tegen hetzelfde aan, thuis of op je werk? Dan hoeven we niet meteen te beginnen met wat er allemaal aan jou moet veranderen.
Laten we eerst eens kijken wat er eigenlijk gebeurt en waarom. Neem gerust contact met me op.