Boze mannen

Veel mannen zijn niet boos. Ze lijken boos.

Dat is iets anders.

Want boosheid is vaak niet de eerste emotie. Het is de emotie die zichtbaar wordt.

Onder die boosheid zit regelmatig iets anders.

Verdriet. Onzekerheid. Afwijzing. De angst om tekort te schieten.

Maar daar praten veel mannen niet over.
Dus worden ze boos.

Een vrouw zegt: "Ik mis je."

Hij hoort: "Je doet het niet goed."

Een partner deelt haar verdriet. Hij schiet in de verdediging. Niet omdat hij niet luistert. Maar omdat hij zich aangevallen voelt.

En eerlijk is eerlijk: boosheid voelt vaak veiliger dan kwetsbaarheid. Want boos zijn geeft controle.
Toegeven dat iets je raakt niet.

De boze man is vaak niet boos. Dat is het bijzondere.

Veel boze mannen voelen zich eigenlijk machteloos. Niet gezien. Afgewezen. Of niet goed genoeg.
Alleen hoor je dat zelden.

Je hoort vooral: "Nou dan niet." Of: "Het zal wel." Of deze leuke: "Doe niet zo moeilijk."

En voor je het weet, gaat het gesprek over zijn toon. Terwijl het eigenlijk gaat over zijn pijn.

Binnen de Kernaanpak kijken we daarom niet alleen naar gedrag. Want boosheid is gedrag.

De vraag is: Wat zit eronder?

Want zolang je blijft reageren op de boosheid, mis je vaak waar het werkelijk over gaat.

Veel mannen denken dat kracht zit in sterk zijn. In oplossen. In doorgaan.
Maar de meeste verbinding ontstaat niet wanneer iemand zegt: "Ik heb gelijk."
Maar wanneer iemand zegt: "Dit raakt me."

En dat is voor veel mannen misschien wel het spannendste gesprek dat er bestaat.

Lopen gesprekken steeds vast in boosheid, verdediging of verwijten? Dan gaat het misschien niet over de boosheid zelf, maar over wat daaronder verborgen ligt.

Wil je daar verder over praten? Neem dan contact met me op.