Grensoverschrijdend gedrag
Grenzen stellen. We zijn er maar druk mee.
Want: “Iedereen loopt altijd over mijn grenzen heen.”
Misschien.
Maar misschien doen mensen soms ook gewoon dingen die jij niet leuk vindt.
En dat is iets heel anders.
“Je mag niet zo tegen mij praten.”
“Mijn ex moet stoppen met ’s avonds appen.”
“Mijn moeder moet zich niet met mijn kinderen bemoeien.”
Het klinkt behoorlijk grensachtig.
Maar je hebt daarmee vooral vastgesteld welk gedrag je vervelend vindt.
Misschien heb je zelfs gevraagd of de ander ermee wil stoppen.
Maar je hebt nog geen grens gesteld. Een grens heeft namelijk een consequentie.
“Ik vind het vervelend als je tegen me schreeuwt.” Dat is een constatering.
“Wil je stoppen met schreeuwen?” Dat is een verzoek.
“Als je tegen me blijft schreeuwen, beëindig ik het gesprek.”
Dát is een grens.
Een grens vertelt niet wat de ander moet doen. Een grens bepaalt wat jij doet als bepaald gedrag doorgaat.
En daar wordt grenzen stellen ineens een stuk minder comfortabel.
Want een echte grens betekent ook dat de ander ervoor mag kiezen zijn gedrag níét te veranderen.
Je ex mag je na 18.00 uur nog steeds appen.
Jij hoeft alleen niet te reageren.
Je moeder kan zich nog steeds met jouw opvoeding bemoeien.
Jij kunt besluiten het gesprek daarover te beëindigen.
Je partner kan blijven schreeuwen.
Jij kunt weggaan.
Een grens verandert dus niet automatisch de ander. Hij verandert jouw reactie op de ander.
En precies daar gaat het vaak mis.
Want zeggen: “Als je zo doorgaat, ga ik weg.”…en vervolgens blijven zitten, is een grens uitspreken.
Maar geen grens bewaken.
Dus voordat je zegt dat iedereen over je grenzen heen loopt, kun je jezelf misschien beter afvragen of je werkelijk een grens hebt gesteld.
Of eigenlijk alleen hebt vastgesteld dat je iets vervelend vindt.
Misschien heb je iets gevraagd. Misschien heb je iets gehoopt. Misschien heb je zelfs verwacht dat de ander zou veranderen.
Niet alles wat je vervelend vindt, is grensoverschrijdend gedrag.
En een grens zonder consequentie is vooral een wens.
Een grens is geen opdracht aan de ander.
Het is een afspraak met jezelf.
En die moet uiteindelijk maar door één iemand bewaakt worden.
Door jou.
Weet je prima waar je grens ligt, maar ga je er zelf regelmatig overheen om de relatie goed te houden?
Dan zit het probleem waarschijnlijk niet in het herkennen van je grens. Laten we kijken waarom je hem niet bewaakt.
Neem contact met me op.