Niet ziek, wel ziek

Een medewerker meldt zich ziek. Hoofdpijn, buikpijn, slecht geslapen. Misschien is het letterlijk niets ernstigs. Maar ergens heb je het gevoel dat dit niet alleen over ziekte gaat.

Vaak speelt er iets op het werk. Een conflict met een collega, een moeizame samenwerking, een gesprek dat niet goed viel. Het kan zelfs de onderstroom zijn in het team, die spanning die al een tijdje sluimert. Ziekmelden wordt dan niet een medische keuze, maar een uitweg. Niet ziek, maar wel ziek gemeld.

Als een conflict “ziekmakend” is, is het voor een werkgeven van belang de juiste route te volgen. In het artikel van Corporate Care beschrijft Sam Haddad de complexiteit die kan ontstaan.

Voor organisaties is dit een herkenbaar patroon. Verzuim door conflict is een van de meest voorkomende, maar minst uitgesproken oorzaken van uitval.

Voor veel medewerkers is het makkelijker om zich ziek te melden dan om te zeggen: “Zo gaat het niet meer.” Een gesprek aangaan voelt spannend. De relatie is al onder druk komen te staan. Misschien is er angst voor escalatie, voor oordeel of voor de gevolgen.

De meeste mensen melden zich niet ziek omdat ze niet willen werken. Ze melden zich ziek omdat werken op dat moment te zwaar voelt. Omdat de spanning in de relatie energie kost. Omdat ze opzien tegen een gesprek dat al te lang is uitgesteld. Omdat ze overlopen, en daar kan hun privé leven een grote invloed op hebben.

Je medewerker kan in scheiding liggen, net een kind hebben gekregen, een mantelzorger zijn, te maken hebben met ziekte of overlijden in de familie.

De vraag die daaronder ligt is niet: ben ik ziek? De vraag is: wat maakt dat het hier niet meer lukt?

Zolang dat niet wordt uitgesproken, blijft de afstand groeien. En hoe langer iemand weg is, hoe moeilijker de terugkeer wordt. En zo kan een conflict op de werkvloer, of een probleem in de privésfeer leiden tot verzuim.

In die zin is een ziekmelding niet alleen een probleem dat opgelost moet worden. Het is informatie. Een signaal dat ergens in de samenwerking iets vastloopt.

Organisaties die ziekteverzuim alleen benaderen als een medisch vraagstuk, missen vaak het echte verhaal. Voorkomen begint bij een werkomgeving waarin spanning niet pas wordt besproken als iemand uitvalt.

Dat vraagt om leidinggevenden die het gesprek vroeg voeren. Die niet alleen vragen hoe het gaat, maar ook wat er schuurt. Die signalen van terugtrekken, irritatie of vermijding serieus nemen.

Het vraagt ook om een cultuur waarin conflict niet wordt gezien als lastig, maar als informatie. Want waar mensen samenwerken, ontstaat wrijving. Het verschil zit in hoe snel die wrijving bespreekbaar wordt.

Hoe eerder het gesprek plaatsvindt, hoe kleiner de kans dat een conflict verandert in ziekteverzuim.

Mensen vallen zelden uit omdat ze zwak zijn. Ze vallen uit omdat iets te lang is blijven liggen. Een patroon dat zich herhaalt. Een situatie waarin iemand zich niet meer gezien, gehoord of veilig voelt.

Een ziekmelding is dan geen eindpunt, maar een boodschap.

Niet: ik kan niet werken. Maar: zo kan ik hier niet werken.

Organisaties die die boodschap serieus nemen, verlagen niet alleen hun verzuim. Ze versterken ook vertrouwen, samenwerking en duurzame inzetbaarheid.

Want uiteindelijk gaat verzuim zelden alleen over gezondheid.

Het gaat over mensen. En over wat er tussen mensen gebeurt.

Wil je hier eens verder over praten? Neem dan contact met me op