Onveilige sex

Als we het hebben over onveilige seks, denken we meestal aan voorbehoedsmiddelen, soa’s of ongewenste zwangerschappen. Maar er bestaat ook een andere vorm van onveiligheid. Minder zichtbaar, minder bespreekbaar, en juist daarom zo belangrijk.

Emotionele seksuele onveiligheid.

In mijn praktijk hoor ik het in verschillende vormen benoemd worden.

“Ik heb eigenlijk niet altijd zin, maar het is gewoon makkelijker om mee te gaan.”
“Als ik nee zeg, wordt de sfeer zo ongemakkelijk.”
“Het voelt niet verkeerd… maar ook niet echt als een keuze.”
”We hebben moeite de intimiteit terug te krijgen in onze relatie.”

Dat zijn momenten waarop je lichaam meedoet, maar jij van binnen een beetje afwezig bent. Je zegt ja omdat het verwacht wordt. Omdat je de ander niet wil teleurstellen. Omdat je voelt dat een nee spanning, afstand of irritatie kan oproepen.

En voor je het weet, verschuift er iets. Niet in één keer, maar langzaam. Van verlangen naar aanpassen.

Dit gebeurt bij vrouwen. En zeker ook bij mannen.

In veel relaties ontstaat er een subtiele dynamiek. De één ervaart een afwijzing als afstand of als een teken dat hij of zij niet meer aantrekkelijk is. De ander voelt die gevoeligheid en wil de relatie goed houden. Wat begint als zorg voor elkaar, verandert ongemerkt in rekening houden met de reactie van de ander.

Veel vrouwen hebben geleerd om de verbinding te bewaken en om niet “moeilijk” te doen. Veel mannen hebben geleerd dat verlangen vanzelfsprekend hoort te zijn en dat afwijzen spanning kan opleveren. Vanuit verschillende verwachtingen kan hetzelfde patroon ontstaan: ja zeggen om de relatie soepel te houden, niet omdat het van binnen echt klopt.

Op een gegeven moment merk je dat er iets verandert. Intimiteit voelt minder vanzelfsprekend. Soms is er al spanning voordat er überhaupt iets gebeurt. Soms merk je dat je jezelf moet overtuigen om zin te maken. Anderen merken dat ze tijdens seks minder aanwezig zijn, of dat ze intimiteit juist gaan vermijden omdat het als druk begint te voelen.

Dan wordt er vaak gedacht dat het probleem een laag libido is.

Maar in veel gevallen is het verlangen niet verdwenen. Het heeft zich teruggetrokken.

Verlangen ontstaat alleen waar er emotionele veiligheid is. Waar je vrij bent om ja te zeggen, maar net zo goed vrij bent om nee te zeggen zonder dat dit gevolgen heeft voor de sfeer of de verbinding. Zodra nee beladen wordt, verliest ja langzaam zijn echtheid.

Vanuit de Kernaanpak kijken we daarom niet alleen naar de ander of naar de relatie, maar eerst naar jezelf.

Wanneer ga je over je eigen grens, soms zonder dat je het bewust doorhebt? Zeg je ja om teleurstelling te voorkomen, om spanning te vermijden of om de harmonie te bewaren? En misschien nog belangrijker: waar ben je bang voor als je eerlijk zou zijn over wat je wel of niet voelt?

Het bijzondere is dat er vaak iets verandert zodra die druk uit de relatie verdwijnt. Wanneer een nee niet meer persoonlijk wordt opgevat. Wanneer er nieuwsgierigheid komt in plaats van interpretatie. Wanneer intimiteit weer een uitnodiging wordt in plaats van een verwachting.

Dan hoeft verlangen niet meer gemaakt te worden. Dan kan het weer ontstaan.

Emotioneel onveilige seks ontstaat zelden omdat partners niet om elkaar geven. Het ontstaat juist in relaties waarin mensen hun best doen, rekening houden met elkaar en de verbinding willen beschermen. Maar echte intimiteit ontstaat niet doordat je jezelf aanpast. Die ontstaat wanneer je aanwezig blijft bij wat er werkelijk in je leeft.

Een vraag die daarbij kan helpen is eenvoudig, maar eerlijk: doe ik dit omdat ik het wil, of omdat ik bang ben wat er gebeurt als ik nee zeg?

Want op de plek waar je jezelf niet meer hoeft te verlaten om de relatie goed te houden, ontstaat iets wat veel krachtiger is dan aanpassing.

Daar ontstaat echte intimiteit.
En daar krijgt verlangen weer ruimte.

Wil jij ook de intimiteit terug brengen in jullie relatie? Neem dan contact met me op.