Een goede basis
De meeste stellen regelen hun scheiding pas als het misgaat. Als emoties hoog zitten, gesprekken verharden en niemand zich nog echt gehoord voelt. Dan moeten er ineens afspraken worden gemaakt over geld, zorg, kinderen en afscheid, precies op het moment dat daar de minste ruimte voor is.
Het idee om je scheiding te regelen vóór je gaat samenwonen of trouwen roept vaak weerstand op. Alsof je uitgaat van het slechtste. Alsof je de liefde niet vertrouwt. Alsof goede intenties genoeg zouden moeten zijn.
Maar misschien is dat een misvatting.
Misschien is het juist volwassen om te erkennen dat liefde niet voorkomt dat het leven verandert. Dat mensen schuiven, groeien, botsen. En dat het zelden de bedoeling is die relaties onder druk zet, maar het ontbreken van helderheid wanneer het spannend wordt.
In mijn werk zie ik dat veel scheidingen niet ontsporen door slechte wil, maar door wat nooit is uitgesproken. Verwachtingen die logisch leken, maar verschillend bleken. Aannames die nooit zijn getoetst. Stiltes die later luid worden.
Wie zorgt er voor wie als het ongelijk wordt? Wat betekent geld voor jou, en voor mij?
Wat als één van ons minder gaat werken? Wat als er kinderen komen, of juist niet?
En als het samen niet lukt: hoe willen we dan uit elkaar?
Dit zijn geen vragen die stellen bewust vermijden. Ze verdwijnen vaak vanzelf naar de achtergrond zolang het goed gaat. Uit hoop. Of uit het idee dat het benoemen ervan de sfeer bederft. Terwijl juist deze onbesproken lagen later zoveel pijn en strijd veroorzaken.
Premarital mediation, of hoe je het ook noemt, gaat niet over doemdenken. Het gaat over verantwoordelijkheid nemen vóórdat emoties het gesprek overnemen.
Met de KernAanpak kijken we niet alleen naar afspraken, maar naar wat daaronder ligt. Hoe jij omgaat met spanning. Waar je je aanpast, en waar je juist vasthoudt. Welke overtuigingen je meeneemt uit eerdere relaties of je gezin van herkomst.
Om te begrijpen waarom bepaalde onderwerpen beladen zijn en andere worden vermeden. Dat maakt afspraken niet alleen concreet, maar ook draagbaar.
Je scheiding regelen voordat je samen begint, betekent niet dat je uitgaat van mislukking. Het betekent dat je erkent dat liefde alleen niet genoeg is om alles vanzelf goed te laten gaan.
Het is een vorm van zorg. Voor jezelf, voor de ander en voor wat je samen opbouwt.
En misschien nog wel het belangrijkste: als het ooit anders loopt dan gehoopt, hoef je elkaar niet kwijt te raken in strijd. Dan is er al taal. Al begrip. Al iets om op terug te vallen.
Deze manier van werken past bij stellen die niet alleen verliefd willen zijn, maar ook bereid zijn verantwoordelijkheid te nemen. Voor mensen die weten dat gelijkwaardigheid niet vanzelf ontstaat, maar vraagt om bewuste keuzes.
Niet om alles dicht te timmeren. Wel om te weten waar je staat, samen én afzonderlijk.
Willen jullie een goede basis leggen in jullie relatie? Neem dan contact met me op.